Gdzieś daleko w odległym mieście był Palpatine #1

Obiecałam cykl postów o "Gwiezdnych Wojnach", a o to i jest pierwszy! Będą jeszcze cztery, ale prawdopodobnie trza będę trochę dłużej poczekać, bo ferie się kończą, a po nich sprawdzian z historii, podstaw przedsiębiorczości, album na WOK (wiedza o kulturze)... No i jakaś tam praca na geografię. Chyba tylko to. Aby. Może się uda w następny weekend pojechać do kina to może pojawiłaby się recenzja filmu... Taaaa, zobaczymy.

Moje miasto nie poraża wielkością, ani liczbą mieszkańców. Niczym nie zachęca. Przeciętne, małe polskie miasto w którym rzadko dzieje się coś ciekawego. Ale nie tylko w średnich miastach jest problem z muzeami. Znaczy z brakiem ludzi przychodzącymi do nich. Więc muzeum w moim mieście postanowiło wyjść do młodszych mieszkańców (i nie tylko) i zorganizować wystawę poświęconą kultowej sadze "Star Wars". Ja... Zaczęłam się interesować GW od stycznia? Jakoś tak... Jednak o tym, kiedy indziej. (Tak, Tutti szykuj się na ten post xD) W każdym razie poszłam sobie z młodszą siostrą na ową wystawę... Taaaak, to było zabawne wyjście do muzeum, ale nie będę ośmieszać ludzi, dlatego nie opiszę zachowania osoby, która nas oprowadzała. Okej, dobra. Poszłyśmy, dostałyśmy bilety z pieczątką na której był Yoda, poczekałyśmy na osobę, która nas będzie oprowadzać i weszłyśmy. Na początku byłyśmy trochę niepewne, ponieważ ta osoba... Jakoś nie wykazywała chęci przewodnika. Dobra tam. Podchodziłyśmy sobie do gablotek i oglądałyśmy, chociaż... W większości nic ciekawego nie było. Długopisy (z McDonalda; wiem, bo mam jeden), kubki (z kina), breloczki i inne takie gadżeciki. Zapomniałam nazwy tego... Pamiętacie, jak kiedyś w chipsach były takie metalowe krążki/kapsle. Ja pamiętam tylko te z Pokemonami, ale były takie ze "Star Wars" w każdym razie. Oprócz tego... klocki Lego i inne tego typu zabawki. Jednakże największą atrakcją dla mnie były świetlne miecze (tak!): czerwony i niebieski. Ja oczywiście zrobiłam sobie zdjęcie z czerwonym. :D Druga to stojące postaci. Niestety tylko szturmowca, pilota, Palpatine i jego jakiś strażników. No i przebranie Obiego Wan Kenobiego (jakkolwiek to brzmi) na jakimś manekinie. Ah, zapomniałabym w kącie leżał Yoda na pufie. Mniejszą atrakcją, ale równie ciekawą były plakaty z różnych części oraz te kolekcjonerskie typu przedstawiające Skywalkerów... Szkoda, że nie zrobiłam zdjęcia. Piękne były. Może uda mi się w marcu pójść jeszcze raz, bo teraz trochę nie było jak porobić zdjęć, ponieważ... Hm, no mogłyśmy trafić na lepszego przewodnika, może się uda w przyszłości... ;) I na końcu... Dwie księgi. Księga Jedi. Księga Sithów. (Czuję się, jakbym fragmenty Biblii mówiła. Księga tego... Tamtego.) Nie mogłam ich dotknąć "bo są po angielsku i mało w nich obrazków", ale zapowiadały się ciekawie, a... szkatułki w których były to cuda techniki. Klikasz, otwiera się, świeci, dźwięk leci (wow, jakie rymy), księga się wysuwa... A tam nie ma księgi. xD Tak było przy Księdze Sithów. Okazało się, że leży obok.
Jeśli miałabym podsumowywać wystawę... To wyglądało na wystawę wielkiego fana GW, a nie na profesjonalną wystawę. Znaczy to nie tak, że byle jak zrobione, ale mało konkretów. Chociażby kartonowy Kylo Ren. Kylo Ren kartonowy... Już za to jest minus. Gdyby był tak jak postać Imperatora, to plus by był, ale jest minus. Ale może być. Nawet.

Po lewej skrzynka Sithów, po prawej Jedi, a na środku Księga Sithów.