"Baśniobór"

Tytuł: "Baśniobór"
Tytuł oryginału: Fablehaven
Autor: Brandon Mull
Ilość stron: 336
Wydawnictwo: Wab
Na początku "Baśniobór" przypominał mi pod pewnymi kątami pierwszą część "Opowieści z Narnii". Rodzeństwo, stary dom, magiczna kraina, mityczne postacie. Przeszkadzało mi to w czytaniu; dodatkowo jeszcze w pewnym momencie książka przypomniała mi "Kroniki Spiderwick" (niestety oglądałam film, nie czytałam książek) - tylko za sprawą czegoś można oglądać dziwne stworzenia. Na moje szczęście dalsze przygody bohaterów już nie przypominały mi żadnego utworu.

Brat i siostra - Seth i Kendra wyjeżdżają do dziadka oraz babci na siedemnaście dni. Dotychczas jeszcze nigdy u nich nie byli. Słabo znają dziadków.
Dostają zakaz wchodzenia do lasu, który otacza całą posiadłość. Jak to często bywa w życiu i w książkach jeden z bohaterów łamie regułę co ciągnie za sobą całą lawinę nieszczęścia.

Rodzeństwo jest budowane na podstawie kontrastów. Każde z nich posiada cechy, które przypadają jedenastolatkowi i piętnastolatce. Chłopak roztrzepany, wszędzie go pełno. Dziewczyna zaś spokojna, rozważna. Chce się napisać typowe rodzeństwo. Na pewno większość osób utożsami się z kimś. Ja na przykład znalazłam w Kendrze momentami siebie. Czasem jej charakter przypominał mi mój. Zaś Seth przypominał moją młodszą siostrę.

Niestety, chociaż książka bardzo mi się podobała to jednak... jest główny minus jej. Przewidywalność.
Ocena: 9/10

Z tyłu okładki jest napisane, że niektóre sceny są na równi z "Władcą Pierścieni" - moim zdaniem to jednak jest nie prawda. Nie powinno się porównywać dwóch książek do siebie, jeśli obie są dobre. Każda świetna książka to indywidualizm.

Cytaty:
"NIKT KTO TU WCHODZI,
NIE WYJDZIE
NIEZMIENIONY

NIEUPRAWNIONYM WSTĘP
WZBRONIONY POD KARĄ
OBRÓCENIA W KAMIEŃ"

"(...) Czy takie właśnie jest życie? Da się spoglądać w przyszłość albo w przeszłość, ale teraźniejszość umyka zbyt szybko, by ją pojąć?"

"Oto przekleństwo bycia śmiertelnym. Pierwszą część życia spędzasz na nauce, nabieraniu sił i umiejętności. A potem, bez twojej winy, ciało zaczyna odmawiać posłuszeństwa. Cofasz się w rozwoju. Silne kończyny słabną, wyostrzone zmysły zawodzą. Uroda więdnie. Narządy przestają działać. Pamiętasz siebie w kwiecie wieku i nie wiesz, gdzie się podziała ta osoba. Osiągasz szczyt mądrości i życiowego doświadczenia, a jednocześnie zdradliwe ciało staje się więzieniem."

"Żadne więzienie nie jest wieczne."

Książka ma zostać zekranizowana.

Książka przeczytana na potrzeby Szkolnego etapu olimpiady z j. polskiego w województwie Wielkopolskim.