Święty Marcin, a konkretnie Marcin z Tours urodził się w Sabarii (rok nie jest konkretnie określony; można przyjąć lata 316-317); zmarł 8 listopada 397 r. Był biskupem (jak można się spodziewać) miasta Tours. Współcześnie jest świętym katolickim oraz prawosławnym.
Marcin jest patronem Francji, dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy. Cóż... dużo tych rzeczy jest.
Rogale świętomarcińskie - rogal przygotowany na Dzień św. Marcina (w Poznaniu i w większości wielkopolskich miast); z białym makiem.
Historia rogala
Tradycja ta wywodzi się z czasów pogańskich, gdy podczas jesiennego święta składano bogom ofiary z wołów lub w zastępstwie – z ciasta zwijanego w wole rogi. Kościół przejął ten zwyczaj, łącząc go z postacią św. Marcina. Kształt ciasta interpretowano jako nawiązanie do podkowy, którą miał zgubić koń świętego.
W Poznaniu tradycja w obecnym kształcie narodziła się w listopadzie 1891. Gdy zbliżał się dzień św. Marcina, proboszcz parafii św. Marcina, ks. Jan Lewicki, zaapelował do wiernych, aby wzorem patrona zrobili coś dla biednych. Obecny na mszy cukiernik Józef Melzer, który pracował w pobliskiej cukierni, namówił swojego szefa, aby wskrzesić starą tradycję. Bogatsi poznaniacy kupowali smakołyk, a biedni otrzymywali go za darmo. Zwyczaj wypieku w 1901 przejęło Stowarzyszenie Cukierników. Po I wojnie światowej do tradycji obdarowywania ubogich powrócił Franciszek Rączyński, zaś przed zapomnieniem tuż po II wojnie światowej uratował rogala Zygmunt Wasiński.*
Jak rozpoznać TEGO rogala od innych?
Jest zrobiony z ciasta półfrancuskiego, nadzienie jest zrobione z: *białego maku, z dodatkiem takich produktów, jak: cukier, okruchy ciasta biszkoptowego, masa jajowa, margaryna, orzechy, rodzynki, owoce w syropie lub kandyzowane (czereśnia, gruszka, skórka pomarańczowa) oraz aromat migdałowy*. Jego kształt (jak wcześniej było pisane) przypomina podkowę, a masa makowa jest nakładana między poszczególnymi warstwami.
Uwaga - ciekawostka
Aby cukiernia mogła używać nazwy "rogale świętomarcińskie" lub "rogale marcińskie", musi uzyskać certyfikat Kapituły Poznańskiego Tradycyjnego Rogala Świętomarcińskiego, która powstała z inicjatywy Cechu Cukierników i Piekarzy w Poznaniu, Izby Rzemieślniczej i Urzędu Miasta Poznania.*
Mam nadzieję, że spodobał Wam się post ;)
Poszczególne części postu oznaczone * pochodzą z Wikipedii. Wyjątkiem jest podpunkt pt. "Jak rozpoznać TEGO rogala od innych?" - tam tylko część tekstu pochodzi z Wikipedii (jest to obszar między jednym *, a drugim *). Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Rogal_%C5%9Bwi%C4%99tomarci%C5%84ski
.
Zostałaś nominowana do konkursu 7 faktów o mnie :)
OdpowiedzUsuń