Bierzmowanie

Mniej więcej tydzień temu miałam bierzmowanie... Jakkolwiek to brzmi. Tak, przyjęłam drugi z kolejności sakrament w kościele katolickim. Nie przygotowywałam się do tego za bardzo, bo szczególnie nie musiałam. Znaczy w praktyce nie musiałam chodzić na jakieś spotkania i na inne tym podobne rzeczy. W teorii powinnam była się jakoś duchowo przygotować, nastawić się... Na samym początku... Przed przygotowaniami do bierzmowania, czyli z jakiś rok temu myślałam, że choć trochę się zmienię w drodze do sakramentu, że on coś zmieni w moim życiu. Nie byłam baaardzo nastawiona na nie, ale... Wszystkie dodatki do bierzmowania (czyt. spotkania, przygotowania) mnie szczerze mówiąc zniechęciły. Zresztą nie tylko to... Od dłuższego czasu mam poglądy, jakie mam, jestem po szkole katolickiej, ta szkoła mnie jeszcze bardziej zraziła do katolicyzmu i przekonała w moim przekonaniach. Nie spotkałam bynajmniej tam osoby, która... Byłaby taka, jak przykazano. W sensie... Może zamieszczę bajkę Krasickiego, która ciekawie to opisuje.

Dewotce służebnica w czemsiś przewiniła,
Właśnie natenczas, kiedy pacierze kończyła;
Obróciwszy się przeto z gniewem do dziewczyny,
Mówiąc właśnie te słowa: » i odpuść nam winy,
Jako my odpuszczamy«, biła bez litości.
Uchowaj, Panie Boże! takiej pobożności.

Oczywiście nie mam na myśli bicia. 

W każdym razie po dwóch-trzech spotkaniach postanowiłam już na nie nie chodzić. Pomyślałam, że to nie ma sensu, skoro za rok będę chodzić do szkoły w innym mieście. Więc... Na szczęście tylko słuchałam, jak młodzież w moim mieście musi spędzać czas, a przynajmniej weekendy. Pięć godzin tam, dwie tu... Bo przecie przygotowania są najważniejsze. Zastanawia mnie tylko to, że dzieci do komunii przygotowują się krócej i nie aż tak. A w końcu niektóre dzieci nie wiedzą po co to robią i dlaczego. Myślę, że większości dzieciom nie kieruje wiara, czy chęć bycia blisko Boga, a... Idą, bo idą. Idzie każdy, rodzice dają, bo w końcu to sakrament, co ludzie powiedzą itp. A zresztą, czy po jakiś pięciu latach zmienia się jedna rzecz? Iść za tłumem... Jasne, wiem o co chodzi. Większość ludu myśli, że jak nie pójdzie do bierzmowania to ślubu kościelnego nie dostaną, taki jest główny powód. Więc tak... Rozmawialiśmy w gimnazjum z księdzem i się dostanie ślub kościelny bez bierzmowania. Oczywiście, zależy też na jakiego księdza się trafi, jakiś tam się może przyczepić... 

No więc, w innej szkole się okazało, że nie muszę chodzić na tego typu rzeczy i mogłam mieć bez problemu bierzmowanie na początku marca. Oczywiście minusem było to, że ludzie z mojej klasy przyjęli sakrament rok temu, więc byłam tak naprawdę sama na tym bierzmowaniu. Jasne byli ludzie z innych klas, szkół, ale ja z nimi jakoś się nie trzymam. Można by napisać nie znam. Bo co to jest znanie się z widzenia? Ogólnie najgorzej było na próbie, bo wiecie jak to jest, jak się jest samemu... Ale na samym bierzmowaniu było już okej.  Zresztą miałam za świadka kolegę z klasy (ksiądz nie był zbytnio ucieszony tą nowiną), więc było w porządku... Było śmiesznie. Jeśli w ogóle bierzmowanie może być śmieszne. Powinno być poważnie, a przynajmniej w uroczystym nastroju, jednak tak się nie da jak się ma takiego świadka za co jestem wdzięczna mu, bo jeśli miałabym świadka poważnego, cichego i przykładnego to bym się jeszcze bardziej stresowała tą całą uroczystością, którą nie potrzebnie straszą. Jeśli ktoś umie czytać między wierszami to widzi, że w kościele nie odczuwałam jakieś specjalnej atmosfery, było... Tak jak zawsze w kościele. Cóż... 

Jakie imię wybrałam? Dość pospolite - Joanna. Nie kierowałam się tym, że tak mają moje koleżanki na imię, czy tym, że moje wychowawczynie tak mają na imię. Po prostu wybrałam to imię, bo... W jest święta Joanna d'Arc, która była rycerzem.  Więc wybór taki, a nie inny. :) 

Zamiast krzyżyków, dostaliśmy obrazek z Jezusem.