"Atramentowe serce"

Tytuł: Atramentowe serce
Tytuł oryginału: Tintenherz 
Autorka: Cornelia Funke
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2006
Ilość stron: 498

Jestem zła trochę na siebie. Kiedyś tyle stron przeczytałabym mniej więcej w tydzień, a teraz? Szkoda gadać. :-/

Na książkę natrafiłam głównie dzięki filmowi pod tym samym tytułem. Film bardzo mi się spodobał, więc stwierdziłam, że oczywiście książka będzie o wiele ciekawsza. I miałam rację! Teraz gdy ją przeczytałam, już ten film nie wydaję mi się taki fajny. Za dużo rzeczy pozmieniali. Jasne, często w filmie są zmienione rzeczy, no ale... przesadą jest już dla mnie zmieniać imiona paru postaciom! Nie wiem... może to przez to, że jednego imienia nie znajdzie się w odpowiedniku angielskim. Trudno mi powiedzieć.

To nie jest pierwszy raz, gdy spotykam się z Cornelią Funke. Czytałam już inne jej książki np. Reckless: Kamienne ciało. Moim zdaniem autorka ma dość specyficzny język. Chociaż... może inni niemieccy autorzy książek młodzieżowych też go mają? W każdym razie zdania są bogato zbudowane, czasem jedno zdanie ciągnęło się prawie przez trzy linijki. Świat przedstawiony i bohaterowie poruszają wyobraźnię. Imiona bohaterów może są na pozór zwykłe, ale mnie one w sam raz pasują (np. Płaski Nos).

Opis: Dwunastoletnia Meggie mieszka z ojcem. Jej matka zniknęła dziewięć lat temu i do tej pory nie powróciła. Pewnej nocy do drzwi puka nietypowy gość - Smolipaluch wraz ze swą kuną Gwinem. Od tej wizyty wszystko się zaczyna... Dziewczyna wraz z ojcem i jego znajomym wyruszają do Włoch - do ciotki Meggi Elinor. Kim jest Smolipaluch? Czy matka dwunastolatki odnajdzie się? Dlaczego mężczyzna ma takie zagadkowe imię...?

Funke stworzyła coś nietypowego. Nie spotkałam się jeszcze z czymś takim. Atramentowe serce opowiada o Atramentowym sercu. Książka, można tak rzec, w książce.

Choć piszę same pochlebne opinię o książce to niestety muszę dodać jedną uwagę. A mianowicie pod koniec już treści po prostu zaczęła mi się ona już dłużyć. Jednak nie w tym sensie, że było nudno!

Ocena: 10/10

Cytaty:

"Dobrze jest w obcych miejscach mieć swoje książki"

"Strach wszystko zabija - powiedział jej kiedyś Mo - rozum, serce, a zwłaszcza fantazję".

"Żadna twarz - tego nauczyła się w wiosce Capricorna - nie napawa bardziej lękiem niż taka, która nie potrafi wyrażać współczucia."

"(..) - Czyż nie jestem artystą? Czy jest coś piękniejszego na świecie od liter? To czarodziejskie znaki, głosy umarłych, cegiełki budujące cudowne światy, lepsze od naszego świata, pocieszyciele, towarzysze w chwilach samotności. Strażnicy tajemnic, głosiciele prawdy..."

W ten weekand pojawi się jeszcze post z recenzją komiksu i następna część DiA.